Zaterdag
Om kwart over zes ben ik helemaal wakker. Volgens mijn Fitbit heb ik dan ook 8,5 uur geslapen met een score van 93. Volgens mij de hoogste ooit.
Opstaan wil ik niet, want het regent buiten en ik riskeer dan dat Orion zijn wandeling wil. Bovendien hoor ik Zorro al buiten de kamer miauwen. Ik blijf dus op mijn telefoon lezen in mijn cozy mystery over een pratende kat.
Rond half acht is Rick ook wakker en hij zorgt voor de dieren. Ik moet mijn lenzen altijd indoen etc. dus ga niet meteen naar beneden. We zetten thee en koffie en drinken die op ons gemak voor we op pad gaan.
Als eerste gaan we naar het winkelcentrum met Panera en Pure Green. Ik koop eerst vier flesjes groentensap van Pure Green. Dit keer kijk ik goed dat het sap donkergroen is, want een van de flessen van vorige keer was heel waterig.
Na mijn broodje van Panera opgehaald te hebben is het de beurt aan Starbucks. Te laat bedenk ik me dat ik eigenlijk de truffel en brie egg bites als ontbijt wilde. Misschien morgen dan maar, hoewel het Panera broodje moeilijk te overtreffen is.
We gooien in de regen het lege glas in de paarse bak. Daarna spelen we Pokemon Go. Dat hebben we al een tijdje niet gedaan en is erg leuk zo met zijn tweeen. Terwijl we dat doen begint het steeds harder te regenen.
Eigenlijk vind ik daarom de kerstboom nog zo gezellig. Maar we hebben besloten hem vandaag op te ruimen en daar begin ik na mijn cardio gedaan te hebben aan. Mijn taak is alle versieringen uit de boom te halen en de familie en andere niet Hallmark ornamenten in te pakken.
Daarna haalt Rick de ster naar beneden en de lichtjes en slingers eruit. Deze boom heeft bijna 6,5 weken gestaan en verliest nog steeds weinig naalden. Met vereende krachten slepen we hem naar buiten. We stofzuigen en zetten de meubelen terug op hun plek en opeens is het alsof het nooit Kerstmis geweest is.
Na het eten gaan we verder met opruimen. Rick brengt de sneeuwpoppen e.d. naar zolder en ik ga de chocolade uit de adventskalender van het bedrijf van Riley's vader halen. Vosges is een luxe chocolademerk en hun chocolade is dan ook heerlijk. We hebben niet veel over, maar wat over is gaat op Riley's aanraden in de vriezer.
Het is een mooie adventskalender, ik neem een foto van de binnenkant met alle lege laadjes omgedraaid. Helaas doet de verlichting het niet en daarom willen wij hem niet houden. Het is een groot ding en zonder verlichting is hij lang niet zo leuk.
Als ik eindelijk op de bank zit komt Orion vragend om de hoek kijken. Rick heeft hem net een wandeling gegeven dus dat is het niet. Jammer dat ik geen Hond spreek. Orion hoeft niet te spreken, hij loopt naar de kast waar zijn botjes liggen en als ik hem er een geef gaat hij tevreden liggen knauwen.
Dit regenachtige weer is wel gezellig met een kop thee op de bank. De rest van de middag gaat snel voorbij en we gaan vroeg eten. De keuze valt op Bear Branch Tavern waar we al een tijd niet geweest zijn.
Als we daar aankomen is de parkeerplaats vol en mensen zoeken naar een plek. Ik stap uit en ga naar binnen. Ik loop bijna meteen weer naar buiten zo rumoerig is het binnen. Maar ik check toch even de bars of er vrije stoelen zijn. Tot mijn opluchting is dat niet het geval, het is me veel te luid hier.
We hebben al gauw een alternatief bedacht: Mumbai Station. Het is een nieuw Indiaas restaurant waar we de vorige keer heerlijk hebben gegeten. Dat is ook vanavond het geval. Het is er rustig en de bediening zeer attent. We hebben geen spijt van de verandering van restaurant!
Gelukkig is de regen gestopt als we weer naar buiten lopen. Morgen moet het als het goed is zonnig worden.
Zondag
Ook vandaag ben ik stukken eerder dan Rick wakker. Ik hoor de wind om het huis waaien, maar zie door de lamellen dat de zon schijnt. Tegen achten staan we op en ik maar een cinnamon dolce koffie met mijn Keurig apparaatje.
Verder geef ik Zorro zijn snacks en Rick gaat met Orion wandelen. Hij komt binnen met de mededeling dat we onze winterjassen aan moeten. Dat doen we en gaan naar Starbucks. Ik bestel de egg bites met brie en truffel. Ik vind ze best lekker, maar ben er niet gek op. Leuk om een keertje geprobeerd te hebben, dus.
Op de markt koop ik paddenstoelen, Crimson Crisp appels, kip en korstloze quiches. Verder probeer ik voor het fotografiethema "Breekbaar" van later deze maand een foto van een zeepbel te maken. Ik ben er nog niet zeker van of ik de enige gelukte ga gebruiken.
Thuis doe ik wat cardio en Rick gaat verder met kerstspullen naar zolder brengen. Het katrolsysteem dat hij begin december installeerde werkt erg goed. Op die manier is er geen gesjouw nodig en het is een stuk veiliger met onze laddertrap.
Al gauw is het lunchtijd en we rijden door Vienna. Daar is het enorm druk, want er is een protest tegen ICE gaande. Het geeft me hoop dat zoveel mensen daaraan meedoen. Wij rijden toeterend en zwaaiend langs de mensen om ze te laten zien dat we het met hen eens zijn.
Mijn lunch haal ik bij Poki DC. Die poke bowl is iedere keer weer zo lekker en een bak vol vitamines met alle verschillende groentes. Ricks Cava salade heeft die ook, maar ik ben niet zo'n fan van de proteines, die zij bieden.
Het dagthema van morgen in mijn 365 fotografie groep is "Order". Dat heeft meerdere betekenissen en ik interpreteer het als "Ordenen/volgorde". Onderstaande twee foto's zijn de kandidaten. Ik vind die met de kralen erg leuk, maar weet niet of die ook echt "Ordenen" weergeeft.
De allerlaatste kerstversieringen zijn de grote krans voor het huis en de slee met Mickey en Minnie. De ladders zijn daarbij nodig. Met vereende krachten halen Rick en ik ze naar beneden. Nu zijn het huis en de tuin helemaal kerstvrij. Het is iedere keer meer werk dan we denken om het zover te krijgen.
Het is guur buiten en koud in huis en ik doe de gashaard aan. Nu de kerstboom weg is kan dat weer. Ik vind het altijd zo gezellig en behaaglijk. Eindelijk zijn mijn voeten, handen en neus ook behaaglijk warm.
We gaan vanavond een Perzisch restaurant vlakbij uitproberen. Alborz is er al heel lang, maar om de een of andere reden zijn we er nooit geweest. Het restaurant zit vol mensen uit dat gebied en we wanen ons in een ander land. Iedereen spreekt ook Iraans.
Het eten is heel lekker. Ik kies de gormeh sabzi, een stoofgerecht met rundvlees in spinazie en andere groentes gekookt. Het heeft een bijzondere, zurige smaak. Rick houdt het bij een filet mignon spiesje. Wat ons bij deze restaurants, ook gisteravond, altijd opvalt is de enorme hoeveelheid rijst die je bij je maal krijgt. Zouden de meeste mensen dat allemaal opeten?
Het weekend is weer voorbij gevlogen! Allemaal een heel fijne week gewenst!















0 reacties:
Een reactie posten