Over de terugreis

De wekker gaat om half zeven. We maken ons klaar en pakken in. Dan gaan we beneden naar het ontbijt. De laatste keer alweer dat we een tafel aan het strand krijgen. Dit ga ik wel missen, het ontbijt niet zo. Het is prima, maar niets bijzonders. 

We maken nog een korte wandeling op het strand en halen dan onze bagage en checken uit. Het Fiesta Americana resort vonden we heel fijn. 

De auto is snel afgegeven bij Budget. Ook daar was niets op aan te merken. We waren blij hem te hebben, want zo hebben we veel kunnen zien. 

De shuttle brengt ons naar het vliegveld en daar is de United balie zelfs nog niet open. We zijn dan ook de tweede in de rij om de bagage in te checken. De veiligheidscontrole is ook heel rustig en zo zijn we meer dan twee uur voor vertrek bij de gate. 

De vlucht vertrekt tien minuten vroeger dan het schema en dat is een heel verschil met de ramp terugreis, die Katja en ik in 2010 uit Puerto Vallarta hadden. 

We zien ons hotel vanuit het vliegtuig en ik ook nog walvisvaart boten en het witte water dat opspat waar de walvissen vechten. Zo'n unieke ervaring was het om te zien! 

We landen vroeg in Houston en met onze Global Entry en TSA Pre zijn we in een mum van tijd door de douane en veiligheidscontrole. 

Zo grappig al die zwaaiende katten bij een Aziatische winkel. 

Weer zijn we ruim op tijd bij de gate voor onze vlucht naar Washington. In 2010 misten Katja en ik onze vlucht en zijn we uiteindelijk helemaal vanuit Houston teruggereden. Dat was in maart dat jaar, dat blog is te lezen voor de liefhebber. 

Voor we aan boord gaan koopt Rick taco's als avondeten, maar ik heb even genoeg van Mexicaans eten. Er is een restaurant met dumplings en daar ga ik mijn eten halen. Alleen blijkt hun machine kapot te zijn en kan ik niet met mijn telefoon betalen. Ik wil al terug naar de gate gaan om mijn creditkaart te halen. 

Dan zegt de jonge man naast me aan de bar dat hij het wel zal betalen! Ik vraag hem of hij daar zeker van is, want het is niet goedkoop. Ja, dat is hij. Wat ontzettend aardig, ik bedank hem dan ook meerdere keren. 

Ook de vlucht naar Washington vertrekt voor op schema. Het is koud als we aankomen, maar de echte gevaarlijke kou moet nog komen. De taxi naar huis staat al snel klaar en dan worden we weer begroet door Orion en Zorro.

We drinken nog even wat en dan is het bedtijd voor mij, ondanks dat het hier een uur later is dan in Mexico. We hebben genoten van de dagen vol warmte, kleur en avontuur!