Midden in de nacht, volgens de buurvrouw om vier uur, is ons plein schoongemaakt. Of althans in die zin dat erop gereden kan worden, want het is nog flink ijzig. We zitten in ieder geval niet meer vast.
De zon schijnt, maar het vriest vijftien graden. Koud genoeg dus om zeepbellen te laten bevriezen. Na mijn ontbijt doe ik een eerste poging, maar die lukt niet zo goed. Ik had gelezen dat glycerine helpt om ijsbloemen te laten vormen, maar dat gebeurt alleen onderaan de bellen. Achteraf gezien heb ik misschien niet lang genoeg gewacht. Morgen ga ik nog een poging doen.
Op het vogelhuisje is het een drukte van jewelste en er is nogal eens ruzie. Die filmpjes vind ik het grappigst. De bovenste is een blauwe gaai en de onderste een roodbuikspecht. Die laatste kijkt altijd omhoog alsof hij bang is van boven aangevallen te worden.
Nu we onze straat uit kunnen gaan we eens kijken hoe Vienna eruit ziet. Ons einddoel is natuurlijk Starbucks. Onderweg zien we een man met een pikhouweel aan de gang om zijn oprit ijsvrij te maken en dat brengt Rick op een idee.
Ook vandaag heb ik een lekker warme Americano in plaats van mijn nitro brew. Als ik op de oprit uit de auto stap maak ik wat foto's en ga dan naar binnen. Daar doe ik mijn cardio en trilplaat. Het brandende gevoel in mijn knie is er nog steeds en ik maak een afspraak met de orthopedist voor donderdag.
Als ik daarmee klaar ben kijk ik naar buiten en zie Rick met een pikhouweel het ijs van onze stoep hakken. Het zijn flinke brokken. Ondanks dat Rick zondag gedurende de dag de stoep schoon heeft gehouden is er zondagnacht nog zoveel gevallen.
Voor mij is de kou helemaal niets en ik kleed me in de warmste kleding die ik heb. Ik doe mijn Duolingo lessen en werk aan de puzzel. De ochtend gaat zo snel voorbij.
We eten onze lunch en dan maak ik de crockpotmaaltijd voor vanavond. Terwijl ik daaraan bezig ben bedenk ik me dat een heet bad wel erg goed klinkt. Zo gezegd zo gedaan en ik badder een uurtje in Epsom zout.
Het helpt wat met de pijnen en alles is meegenomen. Op dagen als deze voel ik me bijna ziek omdat niets me echt lukt en ik nergens zin in heb door de hoofdpijn. Ik kan niet wachten tot het opwarmt, maar dat zal nog een week duren zo te zien.
De crockpotmaaltijd is een Mediterraans vispotje. Het is kabeljauw met paprika, ui, tomaat en Italiaansae kruiden. We eten het over bloemkoolrijst en het smaakt heel goed. Rick is geen grote visfan, maar dit vindt hij ook lekker.
De gezellige kaarsen en lichtjes gaan aan en ik ga naar Bed & Breakfast kijken. Die ontbijten, heerlijk, dat lijkt me het leukst aan in zo'n B&B logeren.
3 reacties:
Dat was een flinke klus voor Rick, de oprit ijsvrij maken met een pikhouweel.
Fijn dat jullie plein zover schoongemaakt was dat jullie er in elk geval uit konden.
Lijkt me heel zwaar werk voor Rick!
Vervelend dat je zoveel pijn hebt, kan me voorstellen dat je daar moedeloos van wordt.
Die zeepbellen zijn wel mooi!
Grappig die filmpjes op het voederhuisje, ja vogels vechten behoorlijk voor hun voer zie ik elke dag in de tuin.
Heeft Rick geen spierpijn vandaag?
Goed idee om een warm bad te nemen met dat koude weer, helaas duurt die kou nog even.
Fijne woensdag.
Een reactie posten