Over deze vrijdag

We zijn weer vroeg op. Voor zevenen begint het ochtendgloren al (de zon komt om kwart over zeven op) en het licht in de kamer zal er wel voor zorgen dat we wakker worden. Rick gaat naar beneden en ik blijf nog even liggen.

Dan maak ik zoals iedere vrijdag de ontbijtspullen op. Het is altijd weer een lekker bord vol paddenstoelen en spinazie. Terwijl ik het eet zie ik de vogels ook ontbijten. Meneer Cardinaal is altijd een van de vroegste. 

Terwijl Rick zich klaarmaakt voor de dag trap ik op mijn elliptische machine. Gelukkig doet dat geen pijn en dan mag het van de dokter. Ik moet er niet aan denken helemaal niet te kunnen sporten. 

Rick en ik gaan op pad en nog steeds is men bezig met uitgraven. In het centrum van Vienna hebben ze zelfs het grote geschut tevoorschijn gehaald om de stoepen sneeuw- en ijsvrij te maken. Het is hoogst ongewoon om vijf dagen na een winterstorm de stoepen nog niet helemaal schoon te hebben. 

Sneeuwpoppen zijn onmogelijk, maar sneeuwijsmannetjes kan wel

Als we met onze koffies de oprit weer oprijden zien we een flinke ijspegel van het garagedak hangen. Rick slaat hem weg, want hij kan de goot beschadigen. Ook vandaag blijft het vriezen en na een korte periode boven nul volgende week zie ik ook weer temperaturen onder nul overdag. Dit is een heel lange kouperiode!

Om elf uur heb ik met Phuong afgesproken om mijn nagels te laten doen. De afgelopen tijd breekt er telkens een, dit keer mijn wijsvinger. Phuong denkt dat het door het droge winterweer komt. 

Als nagellak kies ik toepasselijk de DND kleur "Snow Way!". Ik heb holografische sneeuwvlok stickertjes, die ik er thuis opplak. Het is subtiel, maar ik vind het weer eens wat anders. 

Rick is intussen zout voor de oprit gaan kopen. Het is geen doen om het ijs allemaal eraf te hakken. Hopelijk doet dit zijn werk en het is niet slecht voor het milieu, iets wat ik heel belangrijk vind. 

Mijn lunch is tegenwoordig iedere dag hetzelfde. Alleen de vis wissel ik af tussen gerookte tonijn en gerookte zalm. Ondanks dat de kefir met bevroren wilde bosbessen heel koud is smul ik er iedere dag van. 

En dan moet het ijs om mijn knie. Ik krijg het vandaag al maar niet warm en dat ijzige helpt daar niet bij. Het helpt wel met de pijn dus het moet. Ik heb een tweede gelijswikkel gekocht, zodat ik het twee keer per dag kan doen. 

Nadat ik mijn heel leuke boek uit heb gelezen lummel ik maar wat aan. Dit weer maakt me stir crazy, zoals ze dat hier zo mooi zeggen. Ik wil heel graag naar de National Gallery of Art in Washington, maar ik moet mijn knie nu echt even ontzien. 

Gisteravond las ik over een nieuw Afghaans restaurant in Great Falls. Dat gaan we uitproberen. We zijn de eerste gasten en de eigenaar begroet ons allervriendelijkst. 

We beginnen met aushak en muntoo als voorafje, een soort Afghaanse ravioli, heerlijk! Dan kies ik de zalm met spinazie, pompoen en een yoghurt en tomatensaus. Het is een enorm bord en ik krijg het niet leeg, maar het is wel zo lekker! Rick is ook zeer tevreden met zijn lamsgerecht. 

Aan het einde van de maaltijd vraag ik de eigenaar of ik het bord boven de deur correct lees. Ik merk dat ik de Arabische letters echt doorheb en inderdaad klinkt het zoals ik het lees. Ik heb alleen geen idee wat er staat en hij vertaalt het voor ons. Ik vind het toch wel erg leuk dat ik het Arabische alfabet kan ontcijferen. 

Als nieuwe klanten krijgen we een zeer smakelijk amandel en pistache pudding als toetje. Dit restaurant gaan we zeker vaker bezoeken. Ik weet al dat ik dan het kipgerecht met champignons zal bestellen. 

De kaarsen en feeenlichtjes gaan aan en ik wens iedereen een heel fijn weekend!

Onze bevroren toendra