Over deze donderdag

Rick moet vroeg op, want hij heeft om negen uur een vergadering op kantoor. Ik sta tegelijkertijd op al is het moeilijk onder mijn warme dekbed uit te komen. Het is koud in de kamer en de wind waait keihard door de bomen in de tuin. 

Na Ricks ontbijt gaat hij douchen en ik eet intussen mijn paddenstoelen, spinazie, ei en kaas. Dan gaan we naar de Starbucks in het Pan Am Center. Die is dichterbij dan Vienna, hoewel het verkeer de rit langer maakt.

Met mijn nitro brew zet Rick me thuis af. Daar doe ik vijftig minuten cardio en dan tien minuten op de trilplaat. Ik vind het een lekker gevoel, maar of het tegen de pijnen helpt weet ik nog niet. 

Hierna rijd ik naar Sharons huis. Daar wacht een half uur gewichtheffen op me. Sharon heeft altijd weer een nieuwe volgorde en zo wordt het nooit saai. Ik ben blij met de personal training, want krachttraining is nog steeds niet mijn favoriet. 

Aan de voordeur hangt nog steeds de Kerst brief voor de bezorgers. Die haal ik weg en hang een meer algemene ervoor in de plaats. De snacks worden nog altijd zeer gewaardeerd. Vaak horen we "thank you" op onze Arlo camera. 

Na mijn Duolingo lessen loopt het alweer tegen twaalven. Ik maak mijn gewoonlijke lunch en smul weer van de kefir met vruchten en zaden. Ik heb dan echt het gevoel een en al gezond voedsel binnen te krijgen. 

Vanavond is ons happy hour met Christine en Chuck. Ik besluit naar Marufuji, de Japanse supermarkt, te gaan. Hier ben ik nog maar een keer geweest en toen was heel veel uitverkocht. Nu is alles voorradig en ik kijk mijn ogen uit. 

Veel producten hebben alleen Japans schrift en ik heb geen idee wat ze zijn. Voor de happy hour snack neem ik wat sushi mee. Verder hebben ze de niet zo Japanse sambal oelek en ik koop een tube wasabi. 

Vrijwel iedereen die er werkt ziet er Japans uit en bij het afrekenen zegt de kassajuffrouw "arigato". Best een leuke ervaring, maar ik zie me er niet vaak heen gaan. Het is iets te gespecialiseerd, H Mart heeft een meer gevarieerd aanbod. 

Thuis buig ik me weer eens over de puzzel. Hij schiet al goed op. Als ik daar genoeg van heb ga ik naar Walgreens om medicijnen op te halen. Zogenaamd proberen ze alle medicijnen tegelijk klaar te laten zijn, maar in de praktijk komt daar niets van. 

Het happy hour is weer erg gezellig. We bedenken dat we dit al bijna zes jaar doen. Dat is wel een leuk overblijfsel van de coronatijd. Om tien over half zeven nemen we afscheid voor twee weken, want volgende week zijn we als het goed is in Mexico.

Voor mijn avondeten bestel ik de yakitori van Genki en Rick gaat voor Grieks van Plaka Grill. Het smaakt weer heel lekker. 

Onderstaand filmpje laat zien dat het niet altijd koek en ei is tussen de vogels.