Over een pijnlijk voetdokterbezoek

Op het moment sta ik, ondanks dat ik om half zeven op mijn telefoon ga lezen, een kwartier na Rick op. Op die manier kan hij de dieren verzorgen en koffie en thee zetten. Ik vind het super fijn als de koffie klaar is als ik beneden kom. 

We eten samen ontbijt en dan gaat Rick naar boven om zich klaar te maken voor de dag. Ik begin aan mijn cardio, maar Orion wil heel graag naar buiten. Ik geef hem zijn wandeling, die inderdaad nodig was. 

Het heeft vannacht gevroren en er zitrijp op de bladeren. Dat gebeurt niet vaak en ik maak een paar foto's. Ook van een of ander zaadje dat iets wegheeft van een hibiscus bloem. 

We gaan naar Starbucks en daarna moet ik me haasten, want mijn personal training is vandaag om negen uur. Sharon heeft dit keer veel evenwichtsoefeningen voor me. Het lukt me allemaal en daar ben ik blij om, want ze zijn pittig. 

Thuis kleed ik me in nettere kleding en ga dan op weg naar de voetdokter. Dr. Smith ziet meteen waarom een deel van mijn voet gevoelloos is. Zenuwen zitten klem door een neuroom. Bij nader onderzoek vindt hij nog twee andere neuromen in mijn rechtervoet en twee in mijn linker. Geen wonder dat ik zulke pijnlijke krampen heb. 

In mijn rechtervoet is de peesontsteking aan de buitenkant nog niet over en nu heb ik er ook een bovenop mijn voet. Daar moeten steroide injecties in en in de neuromen alcohol prikken. Bij elkaar dus zeven injecties in mijn voeten. 

De receptioniste komt vertellen hoeveel het kost, want nu het een nieuw jaar is hebben we weer een eigen risico. Tja, duur, maar ja, als het helpt met de pijn bij het lopen heb ik het er graag voor over. 

Dan krijg ik de pijnlijke injecties. Volgens Dr. Smith ben ik een van de taaiste patienten, die hij heeft, want ik geef geen kik. Vergeleken met de injectie in mijn oor is dit een beetje kriebel (brandt flink, maar in vergelijking). 

De praktijk is leuk versierd voor Valentijnsdag

Wel opgelucht dat ik geen verband of wat ook om hoefde loop ik terug naar de auto. Mijn voeten voelen heel vreemd aan, alsof ik geen tenen heb. Dat is normaal vertelde de dokter, maar hopelijk gaat dat snel weg. 

Mijn maag rommelt en ik maak lunch. Na een van zijn wandelingen doet Rick hetzelfde en wil het hele verhaal over de voetdokter horen. Helaas heeft het hele gebeuren de rest van mijn lichaam ook in brand gezet. 

Na het eten ga ik voor het huis in de zon zitten en dat voelt heerlijk aan. Ik kijk naar de vogelfoto's en onderstaande bluebird foto vind ik erg mooi. Verder zie ik een ander zaadje in onze tuin waarvan ik een macro foto maak.

Voor mijn 365 dagelijkse fotothema groep is het thema morgen "Hard". Ik bedenk me dat harde snoepjes een goed onderwerp zijn. The Fresh Market heeft veel snoep en ik ga daar kijken. Hun bloemen zijn ook mooi. Binnenkort ga ik eens een boeket kopen. Ik maak wat foto's van orchideeen en alstrumeria. 

Het meeste snoep in de bakken is zacht. Alleen onderstaande bouwblokjes zijn hard. Ik vind het met de primaire kleuren een leuke foto en ga die morgen inzenden. Ik vind het altijd leuk hier wat foto's te maken en vind zelfs een geschikte voor het dagthema "Leeg" later in de maand. 

Als ik de oprit oprijd staat Rick te wachten. We gaan naar Whole Foods om wat dingen terug te brengen voor Amazon en een happy hour snack voor vanavond. Thuis haalt Rick nog wat sneeuwpoppen naar binnen. Langzaamaan worden de versieringen buiten opgeruimd. 

Het liefst zou ik het happy hour vanuit mijn luie stoel doen, maar dat is niet handig. We gaan zoals altijd aan de bar zitten. Het is iedere keer weer leuk om bij te praten met Christine en Chuck en het uur verloopt zonder dat we er erg in hebben. 

Mijn avondeten bestaat uit mijn lievelings yakitori van Genki. Rick gaat voor Indiaas. Ik ga naar Een Huis Vol kijken, dat vind ik altijd een leuk programma.