Over een moeilijke dag met Flapjack

We zijn duidelijk moe, want na vroeg naar bed te zijn gegaan worden we pas om kwart over zeven wakker. Ik ga naar beneden en wordt begroet door de drie katten. Ik geef Pig en Zorro snacks, maar Flapjack mag die niet.

Vreemd genoeg is er van Katja, Kevin of de kinderen nog geen teken. We besluiten meteen ontbijt en koffies te gaan halen. Katja moet vandaag werken en als we om tien over half negen met eten en drinken terugkomen is zij al in de basement telefoontjes aan het plegen.

We hebben plannen om met de kinderen naar een binnenspeeltuin te gaan, maar als Rick naar boven gaat ziet hij tot zijn schrik een grote plas bloed. Flapjack ligt er dichtbij en hij heeft bloed op zijn snorharen en pootje. 

Het blijkt dat niet veel dierenartsen echografie apparaten hebben. Onze in ieder geval niet en we worden verwezen naar South Paws. Gelukkig is dat dichtbij. Flapjack gaat gewillig in de drager wat al laat zien dat hij niet zichzelf is. 

Saskia en Riley zijn net op weg hierheen en Saskia is natuurlijk enorm van streek. De dierenarts is ontzettend aardig en ook eerlijk. Ze praat met Saskia aan de telefoon en zegt dat ze bezorgd is, maar voor er een echo is gedaan weet ze niet veel. 

We wachten een uur op de resultaten van de bloedtesten en daaruit blijkt dat Flapjacks rode bloedlichaampjes veel te laag zijn en zijn proteine ook. Beiden te verwachten bij veel bloedverlies. 

Nu is het wachten op de echo en het kan wel vijf uur duren voor Flapjack aan de beurt is. We mogen nog even bij hem en hij is duidelijk blij ons te zien. Het is zo'n lieve kat en we zijn allemaal zo bang hem vandaag te verliezen. 

 

Rick en ik gaan naar huis waar Kevin de kleintjes al lunch heeft gegeven en net Nico naar bed gaat brengen. We besluiten lunch van Panera te halen. Ik vind hun Aziatische salade altijd erg lekker en bestel die ook nu weer. 

Na het eten gaat Rick schoonmaken, zodat de bloedvlekken niet permanent in het tapijt trekken. Katja gaat terug aan het werk, Nico slaapt en Fiona en ik gaan kettingen en armbandjes rijgen. Dat is nieuw voor haar. Ze maakt een mooie ketting voor mij en armbandjes voor haarzelf en Nico. 

Dan is Nico wakker en is het snacktijd. Het is zo schattig die kleintjes en ik ben blij dat ze er zijn als afleiding. We hebben nog niets over Flapjack vernomen. 

Eindelijk om vier uur belt de dierenarts Saskia. Het is relatief goed nieuws. Er zijn geen tumors of andere ongewone dingen gevonden op de echo. Waar het bloed vandaan kwam is niet na te gaan en dat is wel zorgwekkend, maar Flapjack doet het goed aan een infuus. 

De dierenarts wil hem vannacht daar houden en zien of hij misschien een bloedtransfusie nodig heeft. We zijn allemaal enorm opgelucht, maar vannacht zal belangrijk zijn. Hopelijk blijft Flapjack stabiel en gaan zijn rode bloedlichaampjes omhoog. 

Katja is om zes uur klaar met haar werk en we bestellen van Natta Thai. Daar hebben we al heel lang niet van afgehaald en we weten niet waarom, want hun eten is ontzettend goed. Er staan ook wat andere dan de geijkte Thaise restaurantgerechten op hun menu. 

Mijn keuzes zijn kanom jeeb en de knapperige boerenkoolsalade. De anderen kiezen panang curry. Fiona krijgt pad Thai. Saskia en Riley komen aan met hun eten en zo eten we gezellig met zijn allen. 

Flapjack doet het nog steeds goed en heeft zelfs wat gegeten. De opluchting is groot, we vreesden vanochtend het ergste. Het liefst zouden we weten waar al dat bloed vandaan kwam, maar hopelijk was het een eenmalig iets. 

Als Saskia en Riley naar de dierenarts vertrekken om Flapjack te zien en Katja en Kai de kinderen naar bed brengen voel ik me opeens doodmoe. Ik ben zo blij dat Flapjack er nog is en dat Saskia hem hopelijk morgen of overmorgen mee naar huis kan nemen.