Ons pleintje nu:

zondag, oktober 11, 2009

Rustig familieweekend

Zaterdag

Zoals voorspeld is het weer vanochtend inderdaad omgeslagen. Weg zijn de zomerse temperaturen en het miezert. Mary Ellen belt, dat het haar vandaag niet gaat lukken te lopen en Janet heeft familie uit Massachusetts te logeren dit lange weekend.

Alleen lopen of fietsen in de regen trekt me ook allerminst, dus vandaag maar geen sporten. Na alle drukte van vorig weekend is het wel lekker, dat we dit weekend maar heel weinig op de kalender hebben staan.

Samen met Saskia kijk ik Halloween films op Disney Channel. Al heb ik het al meerdere malen gezien, ik blijf "Haunted Mansion" een leuke, voor mij precies eng genoege film vinden. Ook Halloweentown vind ik erg leuk. We kijken het eerste deel en dan heb ik weer genoeg tv gehad voor vandaag.

Intussen zijn Kai en Rick boven druk bezig Kai's nieuwe bed in elkaar aan het zetten. Kai's oude IKEA bed, waarin hij vanaf zijn tweede heeft geslapen, heeft zijn taak gedaan, maar staat nu op het punt van instorten.

Omdat de slaapkamers van de kinderen vrij klein zijn (3,5 x 3,5) heeft Kai wel wat opbergruimte onder zijn bed nodig. Hij koos een "storage bed" in het zwart. Het staat erg mooi. Voor de rest is Kai tevreden met zijn kamer, we moeten alleen nog een nieuwe matras kopen(de oude is te klein voor dit bed) en hij is ook toe aan een nieuwe comforterset.

Ook Saskia's kamer staat op het programma. Zij is nu wel echt een tiener en haar meubilair te "jong" daarvoor. Het is nog wel in prima staat, dus zetten we het binnenkort op Craigslist.com in de hoop het te verkopen. Daarna krijgt zij een soortgelijk bed, als Kai, en gaan we naar IKEA voor kasten en een bureau. Maar eerst het oude meubilair verkopen, als iemand nog een kandidaat weet, hou ik me aanbevolen (je weet nooit).

Als na de lunch de zon weer doorkomt, neem ik Cosmo mee voor zijn wandeling. Opeens is het weer erg lekker, al is het zo'n twaalf graden koeler, dan gisteren. De zon heeft, omdat we zo zuidelijk zitten (hoogte van Rome), nog steeds veel kracht.

Het is alweer even geleden, dat Petra en ik lekker bijkletsten, tijd voor een telefoontje, dus. Gelukkig tref ik haar thuis. Voor we het weten is er weer zeker een uur voorbij!

Of het door het niet sporten of het weer of wat ook komt, maar ik voel me steeds slechter. Mijn spieren doen vervelend pijn, zo'n grieperige zeurderige pijn, die ik herken als fibromyalgiepijn. Ik baal enorm, want we hebben vanavond een feest en mijn energie is helemaal weg.

Het feest is een Octoberfest en wordt gehouden door een collega van Rick en zijn vrouw in Clarksburg, Maryland. Dat is zo'n drie kwartier rijden bij ons vandaan. Omdat ik me niet lekker voel, besluiten we vroeg te gaan, zodat we ook weer bijtijds thuis kunnen zijn.

Als we om tien over half zes aankomen zijn we de eersten, al begon het feest, volgens de uitnodiging, om vijf uur. Reese en Shelly wonen in een nieuw "townhouse" (groot rijtjeshuis). Ik schat hen zeker twintig jaar jonger, dan wij, en ben een beetje verbaasd, als hun inrichting heel ouderwets en donker is. Dat is de smaak van veel van onze Amerikaanse vrienden, maar ik had eigenlijk gedacht, dat jongere mensen meer modern en vooral lichter zouden inrichten.

Shelly's ouders zijn Nederlands, dus zij heeft daar nog heel wat familie wonen. Ze zijn dan ook net terug van een reis naar Europa. Behalve de familie in Nederland, hebben ze ook Londen en het Octoberfest in Muenchen bezocht. Beiden dragen dan ook de authentieke kledij vanavond.

Langzaam druppelen de andere gasten binnen. Shelly heeft de lekkerste voorafjes gemaakt, waaronder zelfgemaakte pretzels en amandelen in een pittig sausje geroosterd. Het gesprek wordt al gauw geanimeerd. Er is keuze uit verschillende soorten bier, waarvan Rick er een paar probeert. Ik houd het bij een glaasje (heel lekkere, moet ik zeggen, al ben ik niet dol op zoete wijn) Riesling.

Na een paar uur is Shelly klaar met koken. Er is stoofvlees met groentes, rode kool met appel, zuurkool en mais. Buiten hebben de mannen eensgezind de bratwursts en hamburgers gegrild en er staat een bak met de lekkerste aardappelsalade, die ik heb geproefd. Ik heb me al aardig tegoed gedaan aan de voorafjes, dus ik eet overal precies genoeg van om het te proeven (nu moet ik erbij schrijven, dat dit soort Duitse kost ook mijn liefde niet heeft).

Intussen zijn Ricks manager Tim en zijn vrouw Judy ook gearriveerd. Met Judy kan ik het enorm goed vinden, al zie ik haar gemiddeld maar eens per jaar tijdens het grote Kerstfeest. Haar oudste is net zo oud als Katja en haar jongste dezelfde leeftijd als Saskia (wel een jongen).

Tijdens ons gesprek blijkt, dat ook zij fibromyalgie (en Lupus, gelukkig heb ik dat niet!) heeft. Ze gaat op een soortgelijke manier, als ik, met de pijnen om. Het is allemaal zo herkenbaar, wat ze vertelt! Vooral ook, dat ze negativiteit en spanningen probeert te vermijden, omdat die haar symptomen verergeren. Ze komt dan ook altijd op mij over als een heel vrolijk en positief iemand.

Net als Reese de bierproeverij begint, nemen wij afscheid. Rick zou graag meedoen, maar drinkt al een paar uur Cola. Dat is het nadeel van een feest, dat niet in onze buurt wordt gehouden. We moeten nog een heel end naar huis rijden. Helaas kunnen we van onze medeweggebruikers niet met zekerheid zeggen, dat ze sober achter het stuur zitten, dus is het zaak zelf helemaal alert te zijn! Gelukkig komen we heelhuids thuis en duiken meteen ons bed in.

Zondag

We slapen lekker uit en Rick gaat, zoals gewoonlijk, ontbijt halen bij Starbucks. De zon schijnt uitbundig, maar het is flink koel. Vrijdag was een toegift, maar voor de komende week worden echt herfstachtige temperaturen voorspeld.

Om de knopen uit mijn spieren te krijgen doe ik een half uur "all over body" Sports Active routine. Dat helpt echt, eens te meer bewijzend, dat sporten gewoon een must is voor mij.

Mary Ellen belt, dat ze zin heeft om te gaan lopen, want het weer is intussen heerlijk geworden (felle zon en 20 graden). Daar ben ik natuurlijk voor te vinden. We hebben geen van beiden zin om hard te lopen, dus nemen zoveel mogelijk flinke heuvels mee in onze wandeling.

Rick neemt de kinderen intussen mee naar het winkelcentrum. Saskia heeft spullen nodig voor haar project voor Engels Honors. Ze moest het boek "Invisible Man" van H.G. Wells lezen en daarvan een samenvatting, een diagram en een 3D project maken.

Volgens mij heeft ze het hele boek niet gelezen, maar veel van het verhaal online gevonden. In tegenstelling tot Katja leest Saskia heel langzaam en heeft er daardoor een hekel aan. Dit boek is nu ook niet bepaald de leukste kost voor een dertienjarige. Ze doet wel erg haar best op het project. Ik ben benieuwd wat voor cijfer ze gaat halen.


Kai heeft online een recept voor Mountain Dew cupcakes gevonden en opeens de bakkoorts gekregen.


Hij maakt het deeg en de frosting helemaal zelf, met geraspte lime- en citroenschil en al! Dit voor iemand, die nog nooit gebakken heeft. Ik heb de eer de eerste te mogen proeven en ik moet zeggen, ze zijn heerlijk! Ik ben niet zo'n (cup)cake fan, maar het deeg is luchtig en de frosting lekker fris en niet te zoet.

Het is nu te koel om op het deck te zitten, maar in het zonnetje voor het huis is het nog bijna te warm. Rick en ik gaan wat tijdschriften lezen. Het voordeel van voor het huis zitten, is, dat de buren ook weer eens even een praatje komen maken. Onze buren aan de rechterkant hebben een tweede (zomer)huis in Maryland, dus die hebben we de hele zomer vrijwel niet gezien.

Met Saskia's vriendinnetje Delaney gaan we vanavond eten bij Uno's. Daar zien we, dat hun terras open is. Ze hebben verwarming boven de tafels, want het wordt na zonsondergang al gauw kil. Ik moet zeggen, dat dit restaurant echt een favoriet van mij aan het worden is. Ze hebben heel wat gezonde gerechten!


Dit keer kies ik de meergranen dunne korst pizza met tomaat, sla, rode en groene paprika, champignons en... kreeft! Nu ben ik echt dol op kreeft, dus elk restaurant, dat pizza met kreeft biedt, is mijn favoriet! Ook de anderen smullen. Kai heeft, waar dit restaurant om te beginnen bekend om is: een deep dish pizza, zoals je ze in Chicago kunt bestellen. Hun menu is heel erg veranderd in de afgelopen tien jaar!

Nu beraden Rick en Kai zich over welke auto Kai graag wil. Morgen hebben de kinderen nog vrij vanwege Columbus Day. Vandaag was het de Canadese Thanksgiving, die mijn broer en schoonzus in Ottawa vierden, dat valt altijd op hetzelfde weekend. Onze Thanksgiving is natuurlijk pas eind november.

9 reacties:

Anja zei

Heerlijk dat jullie nog buiten kunnen zitten. Wij waren in Chicago en daar was het waterkoud.
Is Saskia weer helemaal opgeknapt??
Leuk foto van haar, wat lijkt ze veel op Rick.

Bianca (Hollandranch) zei

Die zien er supergoed uit die cup cakes ! Knap stukje werk.

Hier is het ook veel koeler geworden, vreemd om ineens weer de lange broek en shirt met lange mouwen aan te moeten.

Wat klinkt dat heerlijk, pizza met kreeft mmmmm

Ik vond lezen altijd heel erg leuk, behalve toen het moest op school,verschrikkelijk vond ik dat die verplichte boekenlijst.

Petr@ zei

Een creatief weekend voor de kinderen. Wat leuk dat Kai zo ineens aan het bakken is geslagen. De cakes zagen er goed uit.

Monique (Nieuwen Oord) zei

Mijn vriendin Anita heeft ook fybromyalgie. We zijn dit weekend met z'n allen met de paarden weggeweest en zij merkt ook dat de kou weer toeslaat. Maar ook zij blijft zoveel mogelijk bewegen en vermijdt negatieve dingen (vooral negatieve mensen!).

Ze is er volgend jaar trouwens ook bij als we Colombus Day weer in Amerika door gaan brengen :-)

Knap hoe je ondanks de pijn toch nog zo'n leuk weekend hebt!

Larissa zei

Ik weet niet waar het boek van Saskia over gaat, maar het project ziet er erg mooi en doordacht uit!

En wat leuk zeg, Kai aan de kook!=D De cakejes zijn er erg jummie uit!

HennyB zei

Dat was weer een gezellig familieweekend. Jammer dat je last had van de fybromyalgie. Goed van je dat je toch 'doorgaat'! Leuke foto's van Saskia en Kai 'de banketbakker in spe', de cupcakes zien er heel lekker uit.

Petra S. zei

Ooooh, dat was een gezellig telefoontje (zonder de tje)
Fijn dat je met Judy kon praten over jullie ziekte. Beiden hadden jullie veel herkenning.
Kai mag hier ook wel een paar mountain dew cakejes komen brengen hoor......

Marjon zei

Wat zijn je kinderen lekker creatief bezig geweest.
Dat ziet er wel erg chemisch uit, die groene kleur van die frosting :)

Joyce leest met heel veel plezier haar Engelse boeken. Ze heeft laatst de Time machine en the Catcher in the Rye gelezen.
Nu moet ze voor haar Cambridge Examen The cliƫnt van John Grisham en Lucky Jim van Kingsley Amis lezen.

Zij vindt juist haar Nederlandse boekenlijst vreselijk! Niet om door te komen.

Lekker dat jullie nog buiten kunnen zitten, hier is echt de herfst ingetreden.

Kristel Holsbeek zei

Kai kom je hier ook even een paar cupcakes bakken?? Met veel plezier hoor;-) Bravo!!
Je hebt weer een heel leuk weekend achter de rug ondanks alle pijn, chapeau!
Ik las op school helemaal niet graag, maar nu verslind ik graag boeken.