Ons pleintje nu:

maandag, december 20, 2010

Kerstsfeer in Washington snuiven

Erg leuk om over iedereens Kersttradities te lezen. Inderdaad hadden wij vroeger in Nederland nog niet de helft van de tradities, die met het Kerstseizoen hier komen. Het moge duidelijk zijn, dat ik daarvan het onderste uit de kan haal.

Van onze tradities vroeger herinner ik me vooral de Kerstboom met echte kaarsjes en de chocolade kransjes in de boom, die we er op Kerstdag uit mochten eten. Kerstavond hadden we altijd een sjiek Kerstdiner, waarvoor ik het menu calligrafeerde. Tweede Kerstdag werd bij mijn oom en tante gevierd. Als kind vond ik hun menu niet lekker, weet ik nog, want ze hadden vol au vent als voorafje en nog steeds houd ik niet van ragout (maar moest het van mijn moeder toch altijd opeten).


Vastbesloten om Sharons klas om half negen bij te wonen, sta ik bijtijds op. Rick biedt aan om de van voor me uit de garage te rijden, want Kai's auto staat er nogal dicht op. Even later is hij weer binnen, de van start niet!

Samen rollen we het gevaarte, sturen is enorm zwaar zonder de bekrachtiging, de garage uit. Gelukkig hebben we startkabels en is Rick nog thuis. Zodra hij de van aan zijn accu vastzet, start die gelukkig. Op hoop van zegen, dat hij straks ook weer zal starten, rijd in naar de sportschool.

Een kwartier te laat kom ik bij de core training aan, maar dat geeft gelukkig niets. Ik mis het benengedeelte, maar dat kan ik ook zelf doen. De tijd gaat snel met kletsen over Kerstcadeautjes en eten. Na nog een half uur op de stairmaster loop ik een beetje nerveus terug naar de van. Tot mijn opluchting start die meteen, kennelijk was er iets aangebleven, dat de accu leeg heeft doen lopen.

Het is alweer een ijskoude en vooral winderige dag. Het is die wind, die het zo onaangenaam maakt om buiten te zijn. Na rillend met Cosmo gewandeld te hebben, twijfel ik even over mijn plannen voor vandaag. Toch besluit ik het weer me niet te laten opsluiten.

Al weken wil ik graag naar Washington om daar de Holiday Market te bezoeken en Kerstversieringen te bekijken.

Na mijn van op de oprit van Claudia te hebben geparkeerd, steek ik over naar het metrostation. Het blijft handig een vriendin, die zo dicht bij het station woont, vooral met zo'n koude dag. Helaas moet ik op het perron wel tien minuten blauwbekken voor de trein komt, maar binnen is het gelukkig lekker warm.

Een half uurtje later ben ik weer bovengronds bij Metro Center. Ik loop naar Chinatown om daar een restaurant te zoeken om te lunchen. Vastbesloten eens iets nieuws te proberen, bekijk ik verscheidene menu's.

Als ik Matchbox zie, herinner ik me, dat ik daar een gunstige recensie over las op het internet. Er is een wachttijd van een kwartier voor een tafeltje, maar er is nog plaats aan de bar, waar ik meteen kan plaatsnemen.

Eigenlijk heb ik dat toch liever, als ik alleen ergens eet. Meestal krijg ik dan wel aanspraak en zo ook vandaag. Natuurlijk gaat het gesprek voornamelijk over de verschrikkelijke kou deze maand. Het broodje met kalkoen, brie en appel gaat er heel goed in. Ik zie, dat ze Chimay en Delirium Tremens van de tap hebben, daar is Rick dol op. Het dinermenu klinkt ook erg goed, dus we moeten hier eens samen gaan eten.

Dik aangekleed begeef ik me de kou weer in. Met mijn capuchon op gaat het wel, tenzij ik tegen de wind inloop en de capuchon wordt afgeblazen. Iedereen loopt er dik ingepakt bij, al zie ik zo af en toe mensen zonder jas en een person zelfs in korte mouwen, brrr!

De Holiday Market is gezellig. Het haalt niet bij een Duitse Kerstmarkt, maar is leuk om te bezoeken. Er is muziek, lekkere hapjes en allerlei verschillende artiesten hebben er tentjes. Ik vind het vooral leuk om bij de fotografen te kijken. Die hebben meestal foto's van Washington en geven mij weer inspiratie voor andere plekjes om te fotograferen.


Nadat ik er een tijdje rond heb gekeken loop ik richting Pennsylvania Avenue. Dit is de wijde boulevard, die van het Witte Huis naar het Capitool loopt. Aan de gebouwen hangen enorme kransen en straatmuzikanten spelen Kerstmuziek. Ondanks de kou lopen er heel wat toeristen.


Bij het Willard hotel, waar alle belangrijke gasten van de president ook logeren, is het heel smaakvol versierd. Ik vermaak me met het fotograferen van de reflecties in de Kerstballen, die in de bomen hangen.


Aan de overkant van de straat staat de nationale Kerstboom en de staatsboompjes eromheen. Ik loop erheen om ze ook gedurende de dag te bewonderen. Het valt me op, dat maar een paar staatsboompjes versieringen hebben, die ook met de staat te maken hebben. Ik maak van twee ervan foto's, wie raadt van welke staten die ballen zijn?


Inmiddels volledig verkleumd loop ik via het Witte Huis naar de McPherson Square metro. Het Witte Huis is alleen aan de kant van de Mall aan de buitenkant versierd. Denkelijk vanwege de Kerstboom kun je er niet zo dichtbij komen, als gewoonlijk.

De trein komt al na een paar minuten en ik heb meteen zitplaats, ook altijd fijn. Ik heb weer genoten van dit uitje en ben blij, dat ik mezelf vanochtend niet overtuigde om maar binnen te blijven.



Klik op bovenstaande foto voor de rest van de foto's van vandaag.

Terwijl ik mijn foto's zit te bekijken, komen er opeens allemaal brandweerwagens en ambulances met gillende sirenes de straat achter ons inrijden. Het zijn er zeker zes en dat maakt me wel een beetje bang. We kennen heel veel mensen in die buurt, dus ik neem Cosmo mee om te kijken, wat er aan de hand is.

Er staan onderaan de heuvel inderdaad een heel stel zwaailichten. Een van de brandweerwagens rijdt net achteruit en ik vraag de brandweerman, wat er aan de hand is. Gelukkig is het geen brand of een persoonlijke tragedie, maar een gasleiding, die lekt en op springen staat. Kennelijk wordt alles goed opgelost, want na een uurtje hoor ik de wagens weer vertrekken. Misschien een mannelijk trekje, maar ik vind de brandweerwagens hier zo mooi en imposant.


Een videografe zal ik nooit worden, maar goed

Rick komt thuis en Kai is terug van zijn laatste tentamen, dat volgens hem heel goed is gegaan. We bereiden ons net voor dat ergens te gaan vieren, als de deurbel gaat. Denkend, dat er, zoals bijna iedere avond, pakketjes worden bezorgd, opent Rick de deur. Het blijft even stil en dan volgt een indianenkreet!

Tot onze enorme verrassing lopen Katja en Sushi het huis binnen. Wij hadden haar op zijn vroegst morgenavond verwacht, dus de vreugde en verrassing zijn groot. Katja vindt het allemaal prachtig natuurlijk. Zij wist eigenlijk al zaterdag, dat ze vandaag thuis zou komen, maar hield dat goed verborgen.

Nu is er helemaal iets te vieren en met zijn vijven gaan we naar de Cheesecake Factory. Het wordt een heel gezellige maaltijd, zo leuk ook om de broer en zussen samen diep in gesprek te zien.

Zo is het hele gezin dus opeens weer bij elkaar. Voor Katja zal het maar tot Kerstmiddag zijn, maar ze vindt het rescue squad team ook erg leuk en ze gaan samen Kerstdiner koken. Ik herinner me dat nog van toen ik op feestdagen moest werken, het schept een saamhorigheid. De moederkloek heeft nu wel even al haar kippetjes onder een dak. Van de komende dagen ga ik in ieder geval extra genieten!

Dit filmpje over het digitale Kerstverhaal wil ik jullie niet onthouden:

15 reacties:

Becs zei

Wat een heerlijke verrasing om al je kinderen een dag eerder dan verwacht thuis te hebben! Geniet er maar van!

naomi zei

Hallo

Heerlijk dat het huis weer vol is. Hier weer 5 cm sneeuw erbij gevallen. En we hadden al 20 cm. En dan woon je in de Den Haag aan de zee. Dus maar lopen naar het werk.

Staat 1= Florida en Staat 2= mij onbekend. Mooie foto's van Washington, maar geloof je die kou en de wind. Ik ga me klaar maken om me weer naar het ziekenhuis te begeven.

Groetjes Naomi

Natasja zei

Mooie foto's Petra! Jammer dat ik niet met je meekon :-(. Wat leuk dat een dag eerder dan verwacht de familie helemaal compleet is. Dat was nog eens een verrassing van Katja. Leuk hoor. Het filmpje was mij deze week door een familielid toegezonden. Ik heb er hartelijk om moeten lachen.

Alice zei

Wat fijn dat heel je familie nu al samen is! Geniet er maar met volle teugen van.

Volgens mij is een van de kerstballen Florida... maar de andere is me een raadsel.

Corry zei

The digital story had ik ook al in mijn mailbox. Zo geestig hoe "modern".
Fijn dat alle kinderen weer samen zijn. Voor MAMA en PAPA natuurlijk ook!

HennyB. zei

De blauwe kerstbal met de manatees is Florida maar de 2e???? Virginia misschien??
Wat een verrassing dat Katja zomaar 'op de stoep' stond, geniet er maar lekker van dat het gezin compleet is, wat een rijkdom...

Anoniem zei

Wat een heerlijke verrassing voor je, geniet er maar lekker van.
De eerste kerstbal moet Florida zijn, ik heb daar een paar jaar geleden gezwommen en gespeeld met Manatees, geweldige ervaring.
Groet, Bea

Mark en Katja zei

Ik gok op Florida en Lousiana (Mardi Gras kleuren).

Het is weer heerlijk je verhalen te lezen!

Petr@ zei

Wat goed dat je de kou hebt getrotseerd en toch naar Washington bent gegaan. Het was, aan de foto's te zien, de moeite waard.
Ik gok bij staat 1 op Florida maar staat 2 zou ik echt niet weten.

Wat heerlijk dat Katja er nu al is. Geniet van je complete gezin de komende dagen.

Elke zei

Genieten maar!

Na al die jaren dat ik je blog al volg, kan ik besluiten dat Washington in elk seizoen de moeite waard is! Ooit hoop ik het ook nog te bezoeken.

De manatees verwijzen voor mij naar Florida, waar ik deze dieren voor het eerst zag (heb ze zelfs nooit elders gezien, ga dadelijk eens opzoeken of ze elders ook leven). Maar foto 2 zegt me helemaal niets, al zijn het wel leuke kerstballen.

Martine zei

Volgens mij typ ik ieder jaar dat ik jouw blog het allerleukst vind rond kerst, maar daar kan dan nog best een jaartje bij ;-)

Ik dacht bij staat 2 aan nevada vanwege de symbolen op de ballen, maar het zal ongetwijfeld mis zijn ;-)

Fijne kerstdagen!

Cisca zei

Wat gaaf, even zo kort bezoekje aan DC. En natuurlijk ook super dat Katja al thuis is. geniet ervan!

Petra zei

@Becs - Ga ik zeker doen!

@Naomi - Staat 1- helemaal goed. Staat 2 - Louisiana (Mardi Gras kralen, maar dat was moeilijker inderdaad) Succes met sneeuw!

@Natasja - Ik vond het ook jammer, dat je niet meekon, het is toch altijd leuker met iemand anders. Volgende keer beter.

@Alice - Allereerst nog bedankt voor je leuke verslagje over de Belgische tradities, die zijn inderdaad wat uitgebreider, dan de (meeste) Nederlandse. De tweede staat is Louisiana, maar een persoon hier heeft dat goed geraden.

@Corry - Absoluut, ik zou ze eigenlijk wel in een kooitje willen stoppen, ha ha!

@Henny - Nee, Louisiana voor de tweede, Mardi Gras kralen. Virginia vond ik niet zo bijzonder dit jaar, eigenlijk.

@Bea - Helemaal goed, Florida. Ik vind manatees zo leuk!

@Mark en Katja - Jij wint de prijs, de enige, die Louisiana goed had!

@Petr@ - Het was zeker de moeite waard. Louisiana was de tweede staat.

@Elke - Het lijkt me super je deze omgeving eens te laten zien. De tweede staat is Louisiana met Mardi Gras kralen.

@Martine - Leuk om te lezen, dat je mijn Kerstbijdragen graag leest. Het was Louisiana met Mardi Gras kettingen. Ik herinner me de Nevada versieringen niet, als heb ik ze wel gezien.

@Cisca - Ga ik doen! DC blijft leuk, ik raak er nooit uitgekeken.

Nicole zei

Goed van je dat je er weer lekker op uit getrokken bent! En wat een ontzettend leuke verrassing van Katja. Heerlijk om je gezin weer compleet te hebben!

Kristel Holsbeek zei

Wat leuk dat Katja ineens zo thuis stond;-)
Euhm moet toegeven dat je je beter tot het fotograferen houdt;-))