Ons pleintje nu:

woensdag, augustus 17, 2011

Het vriendje is er

De hele nacht heb ik flinke nek- en hoofdpijn gehad. Er is iets aan mijn reisrugzak, dat dat iedere keer weer veroorzaakt. Het is een heel goede rugzak, dus misschien is het gewoon het gewicht. Als die pijn 's nachts zo erg is vind mijn lichaam het nodig er alle spieren bij te betrekken, dus ik word veel stijver, dan gewoonlijk wakker.

Voor hij naar zijn werk gaat, smeert Rick er wat Mineral Ice op, waardoor het me nog een half uurtje lukt te slapen. Ik baal hier toch zo van! Vandaag zal ook een drukke dag worden, maar gelukkig heb ik alle drie de kinderen thuis om te helpen.

Ze zijn alle drie ook bijtijds op, want Katja verwacht vanavond haar vriendje, Seth, die uit Michigan hierheen komt rijden. Zij heeft hem in Ecuador ontmoet en in Aruba heeft ze iedere avond met hem geskypet. Duidelijk vindt ze hem heel erg leuk. Hij haar ook, dat hij er meer dan tien uur rijden voor over heeft om hier te komen.

De wassen draaien en we pakken zoveel mogelijk uit. De Nederlandse spulletjes hebben het allemaal heelhuids gehaald. De taxichauffeur gisteravond propte die tas tussen de anderen, dus ik vreesde het ergste, maar de schade is hooguit een paar gebroken Pepsels. De in Charlotte achtergebleven duiktas wordt gelukkig ook keurig langsgebracht.

Lang leve het internet weer eens. In Aruba gingen we allemaal achter de computer en bestelden bij Peapod boodschappen voor de komende week. Die worden om elf uur keurig bezorgd. Vooral met hoe ik me vandaag voel ben ik dankbaar geen enorme boodschappenrit te hoeven maken.

Saskia en ik gaan naar de sportschool om de calorieen van de vakantie eraf te werken. Niet, dat we idioot veel hebben gegeten, in ieder geval een heel stuk minder frietjes, dan andere jaren. Saskia at wel haar hele pannenkoek en genoot daarvan. Ik heb af en toe genoten van een dessert en, ondanks het snorkelen, wandelen en de Max Capacity, niet zoveel beweging als gewoonlijk gekregen.

Deze hele vakantie heeft mij gerustgesteld, dat zij geen eetstoornis heeft, maar gewoon nu op gewicht wil blijven. Ze is een pond aangekomen dus eigenlijk min of meer gelijk gebleven. Prima, ze heeft op de foto's ook gezien, dat ze er goed uitziet. Voor het eerst vindt ze het goed om haar foto's op Facebook te zien. Ik ben blij, dat ze een veel beter zelfbeeld heeft nu.

Na een half uur op de crosstrainer voel ik me een stuk beter. Saskia is trots, dat ze vijf kilometer heeft gelopen op de loopband. Zij rekt en strekt na afloop wat. Ik ga op een roller liggen, dat wil nog weleens goed helpen de knopen wat losser te maken. Ik voel me in ieder geval weer een beetje normaal, als we naar huis rijden.

Het is tijd om Cosmo op te halen. Dat is altijd mijn hoogtepunt van de eerste dag terug. Hij komt lekker ruikend na zijn gratis bad naar buiten en is natuurlijk enorm blij mij weer te zien. Zoals altijd is zijn "rapport" helemaal goed. Ze zijn dol op Cosmo bij de kennel! Het is ook zo'n lieverd.

Katja stelt voor vanavond bisonburgers voor. Seth houdt van burgers, maar heeft nog nooit bison gegeten. Ik haal de benodigdheden bij Whole Foods en voor mezelf een zalmburger. Die vind ik hier zo enorm lekker, dit keer is hij met zongedroogde tomaat en basilicum gekruid.

Voor de lunch haal ik dunne bagels bij Manhattan Bagel. We eten buiten op het deck, want het weer is werkelijk fantastisch mooi. Wat dat betreft is thuiskomen in de zomer hier helemaal geen straf. Het is net zo warm, als in Aruba. In de winter is dat natuurlijk een ander verhaal, maar daar denken we nog maar niet aan.

Nadat ik nog meer heb opgeruimd en uitgepakt, bonjouren de kinderen mij naar het zwembad. Zij zijn bezig met opruimen en ik kan verder toch niets doen, aangezien we maar een wasmachine en droger hebben. Ik laat het me geen tweede keer zeggen en loop met mijn zwemspullen naar de overkant.

Het is geen Aruba, maar wel lekker zomers. Het is best druk in het zwembad, in augustus komen er veel gezinnen, die lidmaatschappen huren. Ik zie er ook een paar bekenden uit de buurt en klets bij met hen. Het water is me net te koel om te zwemmen, maar erin staan kletsen is lekker koel.

Een buurvrouw heeft het eenjarige jochie van de collegekamergenote van haar dochter mee. Dat meisje woont voorlopig bij hen om verder geld te verdienen voor college, want haar ouders hebben haar het huis uitgezet.

Het ware verhaal weet je natuurlijk nooit. Katja kent het meisje en zegt, dat er waarschijnlijk meer meespeelt. Toch wel erg zwaar om op je 21ste al alleenstaande moeder te zijn en zo te horen werkt ze, ongeacht haar verleden, nu hard voor een goed leven voor haar en haar zoontje.

Na ook nog lekker wat uit Aruba meegenomen Nederlandse tijdschriften te hebben gelezen, ga ik met tegenzin huiswaarts. Katja wacht al de hele tijd met smart op Seth, die ze rond half vijf verwacht. Ik kan het niet maken voor haar om dan niet gedoucht en gekleed te zijn. Ik heb haar nog nooit zo nerveus gezien voor een vriendje!

Wachtend op de beloofde (misschien toekomstige schoon)zoon zet ik de laatste Aruba foto's op Facebook. Het is heerlijk buiten op het deck, al zijn de cicadeconcerten vrijwel oorverdovend! Dit jaar schijnt een van de grotere groepen cicades te zijn uitgekomen. Ik werd er vanochtend zelfs door gewekt.

Rick en Seth komen tegelijk aan. Seth is helemaal gaar van de lange tien uur durende rit, dat is duidelijk. En die wil Katja (of eigenlijk nog langer, want vanuit Blacksburg is het vier uur meer) 8 september ook gaan maken voor een weekend. Wij zijn het daar helemaal niet mee eens, dus de discussie daarover is nog niet klaar.

Seth is werkelijk een heel leuke jongen. Ik kan zien, waarom Katja tot hem is aangetrokken. Hij ziet er goed uit, maar het is vooral de manier, waarop hij overkomt. Gewoon een spontane jongen, die zich bij ons meteen op zijn gemak lijkt te voelen.

Tijdens het eten is het voor Rick vooral makkelijk met hem te praten, want Seth gaat naar Michigan State, waar Rick ook heenging. Het gesprek gaat vooral over dorms en professoren. De burgers gaan er ook allemaal goed in.

Dan moet Rick alweer afscheid nemen, want hij moet naar Norfolk voor een presentatie morgenochtend. Norfolk is ongeveer vier uur rijden hiervandaan. Natuurlijk is het helemaal niet leuk voor hem om zo snel na een reis alweer weg te moeten, maar gelukkig is het maar een nacht.

Tot zonsondergang zit ik buiten en dan heb ik opeens genoeg van het cicades en krekelgeluid. De natuur kan hier letterlijk oorverdovend zijn. Vanochtend moest Saskia de achterdeur dichtdoen om de tv te kunnen verstaan. Wel grappig, eigenlijk.

Katja en Seth gaan met een groep van Katja's vrienden uit. Saskia, Kai en ik kijken rare shows op TLC. Vrouwen, die niet weten, dat ze zwanger zijn, en daarna de meest idiote kinderfeestjes. De kinderen gaan naar bed en ik wacht tot Rick belt, maar wil ook gauw gaan slapen. Morgen weer een drukke dag, want de collegekinderen beginnen ook volgende week weer.

De foto's van de laatste twee dagen Aruba staan hier en hier.

10 reacties:

Jesse zei

Wat fijn voor Saskia dat ze nu blij is wanneer ze zichzelf of foto's ziet. En terecht, ze ziet er fantastisch uit!!
Jullie allemaal trouwens, mooi stel bij elkaar hoor!
Ik vind juist dat jullie nog veel bewogen hebben op jullie vakantie. Veel mensen nemen die periode aan al reden om niks te "hoeven" doen. Dat gaat voor jullie niet op! Maar af en toe iets rustiger aan doen is ook wel eens goed voor je lijf, mag best!
Lijkt me wel gek om te bedenken of de persoon die nu in het leven van je dochter is misschien wel degene is met wie ze zal trouwen. Je weet het niet...Kan me wel voorstellen dat jullie het niet zien zitten dat ze 14 uur gaat rijden voor een weekeind.
Vervelend dat jij zo'n pijn hebt, ik hoop weer voor je dat je je snel beter zult voelen.
En zo fijn dat het weer goed is bij thuiskomst. Zoals je weet is het hier in NL al weken pet.....gelukkig mogen Eugene en ik over precies 2 weken weer naar de USA vertrekken. Kan niet wachten!

Anoniem zei

Balen van je pijn, hopelijk voel je je vandaag weer beter....Leuk een nieuwe schoonzoon en zo'n "meet the parents" verhaal.....Foto van de Seth en Katja?
Fijn dat jullie weer veilig thuis zijn.
Gr, Evelyn

Suus zei

Hoihoi,
Wat een heerlijke lekkere vakantie hebben jullie gehad, ik heb genoten van de verhalen en de foto's! Wat een prachtig eiland is het ook.

Fijn dat jullie weer veilig thuis zijn en dat daar het weer ook mee zit, altijd fijn. Is het niet zo'n groot verschil.
En jullie zijn natuurlijk weer compleet nu ook Cosmo weer thuis is.

Geniet nog maar van de kinderen.. het is waarschijnlijk weer veel te snel tijd dat ze weer naar school gaan.

Groetjes,
Suus

Annemiek zei

Home sweet home, weer goed thuis, dat is wel fijn. Fijn dat Katja het leuk heeft met haar vriendje. Een beetje afstand ertussen zorgt toch wel om te zien of het serieus is of niet vindt ik (tenminste zo werkte het voor mijn man en mij :) De vriendin van onze oudste kon niet van verder weg komen, ze komt uit Hawai! We zullen zien hoe dat eerstdaags gaat!

Anoniem zei

Wat fijn dat we weer van die prachtige foto's konden genieten.
Vooral die kleuren van de vissen komen zo mooi uit.En niet te vergeten het strand met al zijn kleuren van alles wat je daar maar ziet. Was jaren geleden op Sentosa-eiland bij Singapore en daar was ook een aquaruim met tropische vissen uit de omgeving, zo mooi.
Jullie zijn een leuk gezin en ik vind Saskia er geweldig uitzien. Ze heeft zo'n guitig koppie.
Groetjes,
Wil

Petr@ zei

Ik heb nog even genoten van je laatste vakantiefoto's. Wat een schitterende kleuren. Moet echt eens die kant op.

Leuk dat het goed klikt met Katja's vriend. Maar ik kan me zo voorstellen dat een spontane, ondernemende meid als zij niet met een verlegen jongen thuis zal komen.

Fijn dat Saskia goed in haar vel zit. Ze ziet er ook echt heel erg goed uit.

Cisca zei

Oh, heerlijk al die foto's, volgens mij hebben jullie weer optimaal genoten.

En pff, moeilijk hoor, zo'n lange afstandsrelatie. Is het erg duur om te vliegen? Misschien is dat anders een optie? Dan moeten ze maar veel sparen en werken om elkaar te kunnen zien. Net als bij Annemiek, bij ons werkte zo'n lange afstandsrelatie prima, maar H. en ik waren natuurlijk wel wat ouder...

Petra zei

@Ingrid - Dank voor je compliment! Ik ben ook trots op ons gezin, maar niet alleen om uiterlijk, natuurlijk. Ach ja, gewoon langs het zwembad of het strand liggen is niet aan ons (zeker niet mij) besteed. Gelukkig ging het vandaag wat beter met de pijn. Leuk, dat jullie weer een USA tripje in het vooruitzicht hebben. Ga je weer een blog bijhouden?

@Evelyn - Ietsje beter vandaag, gelukkig. De foto is vanavond genomen ;).

@Suus - Inderdaad, Katja gaat zondag en ik breng Kai dinsdag terug :(.

@Annemiek - Wij hebben ook zo'n "we zullen zien" houding. Het is een heel leuke jongen en past goed in het gezin, maar dat vond ik van haar eerdere vriendjes ook. If it's meant to be, it's meant to be.

@Wil - Leuk, dat je zo van onze verhalen geniet. Saskia is inderdaad een grappig kind, allemaal hebben ze zulke eigen persoonlijkheden. Ik denk, dat snorkelen bij Singapore wel kleurrijker zou zijn, dan in Aruba. Toch genieten we er erg van iedere keer.

@Petra - Ja, echt eens gaan, hoor, het is de moeite waard. Wij zijn gewoonlijk niet mensen, die naar dezelfde plek terugkeren en dit eiland is nu al de 9e keer onze keuze geweest. Na Disney dus het meest. Dat zegt heel wat.

@Cisca - Vliegen is nog duurder en daar heeft ze geen geld voor. Mijn broer en schoonzus waren vier jaar een zee van elkaar verwijderd en zagen elkaar alleen in de zomer. Zij waren 16 en 18 toen ze elkaar ontmoetten en zijn nu bijna twintig jaar getrouwd. Je weet nooit.

@

naomi zei

Hallo

Ik was gister laat thuis en reactie via mijn mobiel achterlaten lukte niet helemaal.

Wat een actieve dag weer en toch ook nog bij het zwembad gelegen heerlijk hoor. Wat leuk dat het evt vriendje van Katja op bezoek is. Wel heel bijzonder en fijn dat het klikt.

14 uur is een behoorlijk stuk om te rijden. Kunnen ze niet samen er ergns tussen in afspreken dat ze beide 7 uur rijden.

Groetjes Naomi

Jesse zei

Hoi Petra, ik ga inderdaad een blog bijhouden:
www.jesseyellowstone.blogspot.com
Mocht je tijd/zin hebben om af en toe mee te lezen, zou ik dat weer heel leuk vinden!
Groet, Ingrid