Ons pleintje nu:

donderdag, augustus 18, 2011

Productief dagje

Rick en ik hebben een fan boven ons bed hangen, die we iedere nacht aan hebben staan. Ik deed die gisteravond dus ook aan. Om een uur of drie word ik, zoals gewoonlijk, wakker, omdat ik naar de wc moet en het licht van de fan is aan. Huh? Ik doe het af en ga weer slapen.

Om half vijf word ik weer wakker en weer is het licht aan! Het lijkt wel of er spoken zijn en ik doe het weer uit, want ben te moe om uit te vinden waarom. Nog een paar keer word ik wakker en het licht is aan.

Eindelijk tegen achten ben ik wakker genoeg om te kijken, wat het nu is. Het blijkt, dat ik "security" op de afstandsbediening van de fan heb aangetikt. Hierdoor gaat om de zoveel uur het licht ervan aan. Weer wat geleerd, maar wel met een slechte nacht tot gevolg.

Gelukkig heb ik wel een stuk minder pijn dan gisteren, dus meteen ook meer energie. Saskia is al weg, als ik opsta, want die moest vroeg babysitten bij de buren. Kai, Katja en Seth komen een half uurtje, nadat ik op ben, naar boven/beneden zetten. We maken ontbijt met eieren, cereal en yoghurt. Seth vindt het duidelijk leuk om te koken, dus die houden we erin!

Er staan allerlei dingen op mijn lijstje, die ik vandaag graag weggewerkt zou zien. Ik begin met de "administratie" en betaal een aantal rekeningen en verstuur eindelijk de rekening van Saskia's tandartsbezoek naar de verzekering. De meeste (tand)artsen sturen die meteen door, maar haar tandarts helaas niet. Het is $303, dus die willen we wel terugkrijgen.

Een volgend urgent iets op de agenda zijn hotelkamers voor Katja's college graduation straks in mei. Virginia Tech is een grote universiteit en er zijn niet zoveel hotels in de nabije omgeving.

Het is zaak op tijd te zijn en wij zijn eigenlijk al te laat. Ik boek vijf kamers bij een Holiday Inn in Roanoke, zo'n uur verderop, maar we kunnen tenminste tot de dag zelf annuleren. Gezien het feit, dat alleen wij er zeker van zijn, dat we erbij zullen zijn, is dat het veiligste.

De van heeft bijna geen benzine meer, dus ik tank bij de Shell bij. Ik krijg 20 cent korting per gallon dankzij Giant. Dat maakt de prijs per gallon $3,51, wat een stuk goedkoper is, dan een aantal maanden geleden!

In Aruba heb ik een zak borrelnootjes gekocht voor mijn blogvriendin Cisca. Bij Rite Aid koop ik daar een envelop met bubbeltjes voor, hopend, dat die bubbeltjes de nootjes heel zullen houden. Zo te voelen is dat van Aruba naar hier goed gelukt.

Intussen sms ik heen en weer met Sharon, want ik heb personal training nodig met de pijnen, die ik voel. Tussen de Rite Aid en het postkantoor sms-t zij, dat ze om half een wel kan. Dat is een uur weg, dus komt me goed uit. Bij het postkantoor verzend ik het pakje helemaal automatisch met de mooie machine, die ze daarvoor hebben.

Thuis eet ik gauw een yoghurtje, want het personal training uur valt in mijn lunchtijd. Als ik naar de sportschool rijd, rijdt Sharon voor mij en we parkeren naast elkaar in de garage. Zij wil meteen weten hoe onze vakantie was, want ze heeft al van alles op Facebook gezien.

Behalve verhalen over de reis vertel ik haar ook van mijn pijnen. Zij past de training erop aan, maar dat wil niet zeggen, dat het een makkelijk uur wordt. Eigenlijk juist, dat ik nog harder werk, dan anders, alleen zijn de oefeningen anders.

Sharon is een van de beste personal trainers, die ik ooit heb gehad (en dat zijn er nogal wat). We kletsen veel, maar het doet nooit af aan de intensiteit van de oefeningen. Het is soms als bij de tandarts. Hij (of zij) kletst en jij kan niets terugzeggen, omdat je iets in je mond hebt, of in het geval van personal training, omdat je gewoon te intensief bezig bent om te praten.

Om half twee ben ik klaar en ook gaar! Ik bel Kai, want die wilde misschien, dat ik lunch voor hem mee zou nemen. Hij heeft inmiddels gegeten, maar ik heb enorme trek. Sharon heeft me ook net over de Mediterranean sandwich bij Panera verteld, dus die wil ik nu. Ik bestel die sandwich en een kip orzo soep en eet ze buiten op het deck op.

Net als ik denk me klaar te gaan maken voor het zwembad, hoor ik donder. Ik besluit de moeite niet te nemen met in badkleding te steken, maar zolang het niet regent buiten te blijven lezen. Ik begin aan mijn uit Aruba meegebrachte Suske en Wiskes en zou nu willen, dat ik er meer had. Iemand nog bereid om op Suske en Wiske jacht te gaan voor mij? Ze zijn zo leuk!

Als het drupt en regent vlucht ik naar binnen. Op mijn lijstje staat ook een (gratis) hotel vinden in Anchorage voor mijn verjaarsnacht. Rick heeft het daar te druk voor. Hij heeft genoeg Hilton punten om een gratis nacht daar te boeken.

De Hilton medewerkster vraagt me, wat ons naar Alaska brengt, want dat is haar thuisstaat. Ik vertel mijn "50 by 50" verhaal en ik weet zeker, dat de helft van haar medewerksters daar nu van weet, zo enthousiast is zij! In ieder geval hebben wij een gratis nacht in het Hilton in Anchorage. De Hilton medewerkster bedankt me, dat zij deel kunnen maken van mijn speciale viering, heel aardig.

Om Rick te ontlasten heb ik Kai gevraagd het gras te maaien, wat hij net voor de regens doet! Helaas is ons gazon voor een verloren iets. Het is niet meer mooi gras, dat daar groeit maar "crab grass". Er is volgens het bedrijf, dat ons gazon onderhoudt niets aan te doen. Het is in ieder geval groen, maar Rick ergert er zich groen en geel aan (wat een uitdrukking eigenlijk).

Het rommelt en rommelt en Cosmo is bang. Net na vijven barst het echt los en ik heb een bange hond tegen me aan. Katja belt van de metro, of ik ze alsjeblieft op kan halen. Ze hebben vanmiddag alle monumenten en het Holocaust Museum gezien.

Door het wilde weer rijd ik, de hagel is zo groot als een flinke steen, naar de metro. Het plenst en hagelt en Seth en Katja zijn dankbaar, dat ik ze ophaal. Onvoorstelbaar hoe het hier kan huishouden, binnen de kortste keren staan de straten compleet blank. Het is ook heel plaatselijk, want bij ons huis is helemaal niet zulk zwaar weer.

Rick is al een paar uur geleden thuisgekomen en was uitgeput, dus heeft even een dutje gedaan. Niet dat dat stil was met al dit weersgeweld om ons heen. Hij is dan ook alweer klaarwakker, als wij binnenlopen.

We hebben een reservering voor half zeven bij Sakura in Fair Lakes. Onderweg zien we een mooie regenboog en een letterlijke "silver lining" om een wolk. Het is wild weer vanavond!

De maaltijd wordt heel leuk. We krijgen een tafel met vier anderen, die allemaal flink veel tattoes hebben. Dat is gewoon opvallend en zegt verder niets over de mensen natuurlijk. Ik merk, dat ik tattoes nog meer opmerk, nu Kai er een heeft.

Als voorgerecht hebben we de keuze tussen garnalen, champignons en kippelevertjes. Ik ben de enige, die de laatste kiest. Een van de dames tegenover ons ziet ze en vraagt haar partner met een vies gezicht, wat dat in 's hemelsnaam was. Dat weet hij ook niet. Ik voel me helemaal Andrew Zimmern, ha ha!

Eerst krijgen we een bouillon met twee plakjes champignons erin, erg lekker. Daarna een salade met een dressing, die superlekker is! Dat is nog voor het officiele festijn.

Met veel gedoe komt de chef aan de tafel en gooit zijn messen heen en weer. Het is wel altijd dezelfde routine, maar niet minder leuk. De kippelevertjes smaken voortreffelijk. Katja probeert ze ook en is verrast, dat ze het ook lekker vindt.

Mijn hoofdgerecht is scallops en garnalen, de anderen hebben allemaal ook filet mignon. We krijgen daarbij gebakken rijst (een soort nasi wel) en groentes. Het smaakt allemaal heel erg goed! Ook is de conversatie leuk. Het gaat wel heel erg snel, meer dan bij andere tepanyaki restaurants. Dat vind ik wel een beetje jammer, maar de anderen hebben er blijkbaar geen problemen mee.

Als we weer naar buiten lopen regent het flink. We rennen naar de van en worden flink nat. Thuis gaan Katja en Seth naar Red Mango, waar ze vrienden zullen ontmoeten.

Saskia is heel blij, dat Parker en Cameron twee deuren verderop er weer zijn na een zomer op Cape Cod. De kinderen hadden op de straat in krijt "Welcome Back" geschreven en een papieren vlag gemaakt, maar met al de regen vanavond lukte het niet die gedachte over te brengen. Heel jammer, want ik vond het hartverwarmend.


Terwijl ik dit schrijf dondert en bliksemt het nog steeds. Het is grappig, als het weerbericht 40% kans geeft en daar urenlang onweer op volgt. Je weet het maar nooit hier. Ik geniet nog eens verder van het samenzijn met alle drie de kinderen, want volgende week is dat weer afgelopen. Dan zullen Rick, Saskia en ik weer alleen zijn. En ja, dat zal weer flink wennen zijn.

14 reacties:

Margreet zei

Tjee, wat vroeg, nu al een hotel boeken voor volgend jaar mei! Dat had ik mij nooit gerealiseerd.
Seth lijkt inderdaad een leuke jongen, spannend, zo'n serieus vriendje!

Ineke zei

Als je opgeeft welke Suske en Wiske's je wilt, wil ik wel voor je op zoek gaan.
Heb je mijn mail adres?

gr. Ineke

Kristel Holsbeek zei

Ha Suske en Wiskes tja er zijn er zoveel... Had je dat nu veel eerder gezegd dan had je er in je brievenbus gehad, ik was in juli in BE.

Wow Alaska staat bij ons ook op de lijst...vooral de mijne dan...hihi...

Ziet er lekker uit allemaal, oh heel spannend he nu zo een serieus vriendje...
Geniet er nog maar van!!

Anja zei

Mooie foto’s van die zonnestralen!
Ik dacht hier helemaal bij gelezen te zijn maar de blog over Seth heb ik gemist.

Petr@ zei

Vervelend als je slecht slaapt, zeker als 's morgens blijkt dat het probleem zo eenvoudig opgelost had kunnen worden. Maar ik ken dat, 's nachts niet op onderzoek uit te willen gaan als je zo lekker ligt.

Wat spannend dat Alaska echt gaat gebeuren dit jaar. En wat leuk dat de Hilton medewerkster zo enthousiast was.

Leuke jongen om te zien, die Seth. En hij kan koken! Die moet Katja houden, ha ha.

Laat maar weten welke Suske en Wiske's je nodig hebt en ik ga op zoek.

HennyB. zei

Mooiefoto's van de wolken metzilveren randje. De natuur kan mooie dingen voortbrengen ook tijdens zulke buien. Gisteravond heeft het in Ned. ook weer behoorlijk huisgehouden vooral Limburg en Brabant.
Gezellige jongen die Seth, leuk om te zien en hij kan koken! Wie weet is hij voor Katja de ware.....

Alice zei

Ik wil in Belgiƫ best wel suskes en wiskes voor je zoeken. Hier zijn ze goedkoper als in nederland enik heb bijna heel de collectie die toch maar in een doos zit :D
Dus geen probleem om ze naar je op te sturen. :D

naomi zei

Hallo

Wat een raar ding steeds aan springen op het licht. Maar gelukkig snel verholpen.

Ook ik wil best voor je op jacht gaan naar Suske en wiske voor je hoor.

Fijn dat de hotels geregld zijn en nu al boeken voor mei het school jaar moet nog beginnen. heel bijzonder. Wel fijn dat ze nog te annuleren zijn. En ben benieuwd of je iets speciaals krijgt in Alaska in het hotel. als ze zo enthousiast reageren aan de telefoon.

Seth ziet er leuk uit op de foto. Ik hoop dat de afstand het overleefd toch moeilijk en je kan niet ieder weekend even naar elkaar toe. Maar liefde overwind alles. Leuk dat Katja nu samen een rondje om de monumenten heeft gemaakt. Hoe vondt zij het Holocaust museum? Wij waren binnen maar nooit tot de tentoonstelling gekomen moesten daar 1,5 uur voor wachten was te lang vonden wij.

Wat een weer plotseling weer bij jullie. gezellig met zijn allen naar de japanner. Laatst voor het eerst geweest erg lekker en zeer leuk. Maar hier behoorlijk prijzig wel.

Geniet nog even van elkaar voor je het weet zijn ze weer een tijd weg. Bedacht me net hoe je aan het begin van de zomer je zat te verheugen op de thuiskomst van de kinderen en nu gaan ze al weer. Is de zomer bijna om ongeloofelijk hoe snel het gaat.

Groetjes Naomi

marianne zei

He he, eindelijk weer bijgelezen (ongeveer dan). Wat hebben jullie veel gedaan in de afgelopen tijd. Alweer een heerlijke vakantie op Aruba achter de rug, niet gek! En leuk dat het met de rondleidingen zo goed gaat. Ben wel een beetje jaloers op jullie hoeveelheid zon, zeker met deze natte nederlandse zomer waar ik al meer dan genoeg van heb :-(.

Leuke jongen trouwens, die Seth!

Annemiek zei

Hey, zo'n prachtig wolkenspel was het hier gisteravond ook, mooi met die stralen omhoog.
We hebben familie in Anchorage, wie weet of we daar ook nog ooit komen. Mooi dat je de 50 by 50 zult gaan halen!

Anja zei

Nou, ik was van plan ook aan te bieden om op zoek te gaan naar Suske en Wiske boeken maar zo te zien is dat niet meer nodig!
Katja heeft een goede smaak hoor. Leuke jongen om te zien.
Wat leuk dat je naar Alaska gaat. Het staat ook nog op mijn wenslijst. Misschien moeten we over 4 weken maar richting het noorden rijden in plaats van naar het zuiden. Helaas ziet mijn man Alaska helemaal niet zitten.
Prettig weekend!
Anja L.

Sandrah zei

Alaska schiet natuurlijk al op. Ik ben heel benieuwd of je het net zo mooi vindt als ik het vond. Echt, het blijft een van mijn favoriete staten!

Ik wil je ook wel Suske & Wiskes toesturen, laat maar weten welke je wilt hebben.

Sandra

Jasmino zei

Wat gaat de tijd toch snel om he.... Zo is je gezin compleet, en dan vliegen ze weer uit. Dat Katja al afstudeert dit jaar is ook snel, voor mijn gevoel begon ze nog maar kort geleden aan VT. Geniet nog even van je complete gezinnetje!

Petra zei

@Margreet - Het is natuurlijk ook maar een klein stadje, dat Blacksburg. Hoewel ik denk, dat het zelfs hier in de buurt wel flink vol zal zitten op de graduation weekends van de universiteiten.

@Ineke - Nee, ik heb je mail adres volgens mij niet. Ik sta versteld hoeveel mensen bereid zijn er op te sturen. Bedankt voor het aanbod.

@Kristel - Ik vind de nieuwe Suske en Wiskes bijna nog leuker, dan de oude, zoveel woordspelingen! Willy vanderSteen zou trots zijn.

@Anja - Katja en hij zijn een "item" sinds Ecuador. Het lijkt ook hier goed te gaan tussen hen. Het is een leuke ongecompliceerde jongen, die zich bij ons goed thuis lijkt te voelen.

@Petra - En of hij kan koken, ze maken het avondmaal vanavond ook. Ik heb alle Suske en Wiskes t/m nummer 240. Ik ben helemaal overrompeld over hoeveel mensen er een op willen sturen, moet even bedenken hoe te voorkomen, dat ik dubbele krijg (hoewel dat ook niet erg is, want ik weet, dat ik mijn broer in Canada er ook erg plezier mee zou doen).

@Henny - Dat hij de ware is, is wat voorbarig, maar het is een leuke jongen, dus wie weet.

@Alice - Super! Ik vind het zo leuk, dat zoveel mensen dat aanbieden. Ik heb de hele serie tot nummer 240.

@Naomi - Zeker is die zomer omgevlogen, het lijkt wel gisteren, dat we bij de Oatlands waren, toch? We zullen zien of de relatie overleeft, zo ja, dat is het "meant to be". Dank je voor het Suske en Wiske aanbod!

@Marianne - Ik heb zo met jullie te doen! Al die regen zou ik ook vreselijk vinden. Hopelijk krijgen jullie een schitterend najaar!

@Annemiek - Ja, he, ik vind het ook heel bijzonder. Familie in Anchorage is toch een heel goede reden erheen te gaan (maar ik weet, dat het ver is, stond versteld van hoe lang het duurt er te komen!).

@Anja - Inderdaad heb ik heel wat aanbiedingen, ik sta versteld. Jammer, dat je man Alaska niet ziet zitten. Ik ben heel benieuwd naar die staat! Het is zo ver weg en toch deel van dit land.

@Sandra - Leuk te lezen, dat je zo weg was van Alaska. Dank je voor het aanbod van de Suske en Wiskes. Ik loop erg achter, zag ik online, want heb ze tot 240 en nu zijn er al meer dan 300!

@Jacqueline - Inderdaad, ik herinner me de eerste dag, dat we Katja wegbrachten nog zo goed! En nu is ze alweer bijna klaar!