De zon maakt me veel te vroeg wakker. Vanwege het vuurwerk lagen we gisteravond later in bed dan gewoonlijk en ik heb mijn beauty sleep nodig. Rick kennelijk niet, want die staat weer om zeven uur op. Ik volg een half uur later.
Mijn ontbijt is zo gemaakt en ik neem het mee naar buiten. Als ik het opheb sleep ik mijn mini elliptische machine ook naar buiten en begin alvast aan mijn drie kwartier trappen.
Als we naar buiten stappen om naar Starbucks te gaan zie ik eerst een blauwe gaai op de lamp van de buren. Meestal zijn die heel schichtig, maar deze heeft mij niet gezien en ik maak snel een foto.
Dan valt me op dat al onze daglelies weg zijn, behalve de uitgebloeide. Die twee herten gisteren hebben dus een lekkere maaltijd gehad. Wel jammer, maar er zaten al niet zoveel knoppen meer in.
Even overweeg ik eens iets ander te eten als lunch, maar ik vind de garnalensalade te lekker. Je weet ook nooit wanneer die weer wordt vervangen door iets anders. Verder neem ik wat keto crackers mee. Die vind ik lekker om als tussendoortje met guacamole besmeerd te eten.
Ze gaan bij het huis van de voormalige mooie tuin wel heel snel. Dat huis is er nu ook niet meer. Het is in een klap tegen de grond geslagen. Ik ben wel benieuwd wat ervoor in de plaats komt. We hadden het er gisteravond nog over dat het de mannen, die zo met veel hart voor de tuin zorgden, dit vast niet fijn zouden vinden.
Voor ik naar huis rijd ga ik nog even genieten van de bloemen in de mooie tuin, die er nog wel is. Ik vind het leuk met de vormen van de bloemen te spelen en natuurlijk kan ik het niet laten weer wat bijtjes op de gevoelige plaat vast te leggen.
In het zwembad trek ik twintig baantjes, maar het voelt alsof ik mezelf vooruit moet trekken. Mijn benen zijn duidelijk moe. Een halve kilometer moet maar genoeg zijn voor vandaag. Later komt Lois en met haar loop ik een aantal banen en we praten bij.
Om vier uur vertrekt Lois en ik heb het ook wel gezien. Thuis was ik mijn haar, dan is dat maar gedaan. Als het droog gefoehnd is hoor ik Rick beneden bezig. Nu kunnen we aan ons lange weekend beginnen!
Dat doen we door naar Joon te gaan om te eten. Dat is een authentiek Perzisch restaurant en hun eten is heerlijk. We delen lamsgehaktballen met pistaches erin als voorafje. Dan neem ik de barramundi in een zeer smakelijk sausje met een tahdig (gebakken rijst) en Rick heeft de kubideh kabob ook met tahdig. We smullen ervan.
Tevreden gaan we naar huis waar we eindelijk de puzzel afmaken! Die zijn we net na Kerst begonnen. We hebben volgens mij nog nooit zo lang over een puzzel gedaan. Niet dat hij niet leuk was of zo. Er mist wel een stukje en denkelijk is een zekere viervoeter met een naam beginnend met een Z daar debet aan.
Gisteren was kleine Nico alweer elf weken oud! Hij groeit als kool en glimlacht al een paar weken wat vroeg is, aangezien hij een preemie was.
6 reacties:
Happy 4th July en maak er een heerlijk lang weekend van.
Mooi dat het hert gewoon een poosje voor de auto bleef lopen.
Wat fijn dat Nico het zo goed doet! Het is echt een prachtig mannetje.
Goed (lang) weekend gewenst!
Die herten in jullie buurt vind ik heel bijzonder. Wel jammer dat ze je bloemen opeten.
Wat groeit Nico lekker zeg.
Gezellig lang weekend!
@Reny - Dank je en doen we
@Petra - Dank je wel!
@Anja - die herten hebben het hier heerlijk, haha
Een reactie posten